Jak dobrać narzędzie do usuwania zadziorów z rur stalowych po cięciu i gwintowaniu

Obróbka rur stalowych za pomocą piły taśmowej lub nożyc krążkowych zawsze wiąże się z powstawaniem ostrych krawędzi oraz wyrw w strukturze materiału. Natychmiastowe usunięcie tych mankamentów jest konieczne, ponieważ pozostawione zadziory mechanicznie blokują narzynkę podczas procesu gwintowania. Prowadzi to do nacinania krzywego profilu i zniszczenia struktury zwoju. Problem z poszarpanymi brzegami bardzo często ujawnia się dopiero na etapie łączenia poszczególnych odcinków instalacji hydraulicznej lub pneumatycznej. Zwiększony opór przy wkręcaniu złączek sprawia, że ostra krawędź tnie uszczelki O-ring lub rwie taśmy teflonowe. Uniemożliwia to uzyskanie pełnej szczelności układu ciśnieniowego. Prawidłowe przygotowanie czoła rury zaraz po odcięciu wymaga zastosowania odpowiednio wyprofilowanego ostrza. Zbiera ono naddatek stali bez ryzyka poszarpania docelowej powierzchni.

Przeczytaj również: Kartony do paczkomatów – kluczowy element strategii logistycznej

Wpływ średnicy rury i twardości stali na konstrukcję narzędzia

Zakres pracy narzędzia musi ściśle odpowiadać zewnętrznej oraz wewnętrznej średnicy obrabianego detalu, aby zapewnić stabilne prowadzenie. W warsztatach mechanicznych najczęściej ucina się rury instalacyjne, do których w zupełności wystarczają klasyczne modele ręczne w formie cylindra. Obsługują one zazwyczaj standardowe przedziały od 6 do 36 mm lub od 10 do 54 mm. Taka budowa pozwala na płynne przesuwanie ostrza po całym obwodzie rury bez ryzyka jego ześlizgnięcia się. Sytuacja komplikuje się przy aplikacjach przemysłowych, gdzie wymiary detali nierzadko przekraczają 50 mm. Dostęp do wewnętrznej ścianki staje się w takich przypadkach trudniejszy z uwagi na jej grubość. Wymaga to zastosowania solidnych narzędzi wieloostrzowych lub wyposażonych w regulowane ramię obrotowe, co gwarantuje pewne oparcie podczas pracy.

Przeczytaj również: Przyszłość nadruków na płytach - jakie nowości czekają nas w tej dziedzinie?

Równie istotnym czynnikiem determinującym wybór ostrza jest twardość obrabianego stopu. Standardowe nożyki wykonane ze stali szybkotnącej HSS bez najmniejszego problemu radzą sobie ze zwykłą stalą czarną o twardości do 37 HRC. Praca ze stalą nierdzewną, kwasoodporną lub hartowaną diametralnie zmienia jednak fizyczne warunki skrawania. Twardy materiał przyspiesza proces tępienia się krawędzi tnącej i wymusza użycie znacznie większej siły docisku. Zużyte po kilku cięciach ostrze zaczyna ślizgać się po metalu, zamiast płynnie ścinać naddatek. Powoduje to powstawanie nierównej fazy i drastycznie wydłuża czas przygotowania jednego punktu łączenia w warsztacie.

Przeczytaj również: Organizacja ceremonii pogrzebowej – krok po kroku z zakładem pogrzebowym w Sopocie

Różnice między gratowaniem wewnętrznym a zewnętrznym i błędy w obróbce

Prawidłowe wykończenie rury stalowej wymaga precyzyjnej obróbki z obu stron jej profilu przekroju. Działanie na zewnątrz przygotowuje element do gładkiego osadzenia w złączce zaciskowej, co ułatwia pasowanie części. Z kolei zebranie materiału od środka otworu zapobiega niepożądanym zawirowaniom przepływającego w przyszłości medium oraz ułatwia odprowadzanie wiórów przy gwintowaniu. Producenci profesjonalnego osprzętu oferują narzędzia w kształcie baryłki, które realizują obie te operacje za pomocą jednego przyrządu. Wybierając gratownik do rur stalowych, warto zwrócić uwagę na ryflowanie obudowy. Gwarantuje ono pewny chwyt dłoni ubranej w rękawicę roboczą i ułatwia przenoszenie momentu obrotowego na twardy materiał.

Nawet najwyższej klasy ostrze nie skompensuje błędów popełnionych przez operatora na wcześniejszych etapach cięcia rury. Najczęstszym przewinieniem w zakładach ślusarskich jest przecinanie detali z bardzo wysoką prędkością obrotową przy jednoczesnym braku chłodziwa. Generuje to ogromną ilość ciepła punktowego, co prowadzi do miejscowego zahartowania krawędzi i powstania wyjątkowo twardych, rozbudowanych zadziorów. Próba zeszlifowania tak przegrzanego naddatku bez użycia odpowiedniej pasty smarującej skutkuje natychmiastowym wyszczerbieniem powierzchni nożyka. Pominięcie kroku wygładzania przed przystąpieniem do nacinania gwintu to z kolei prosta droga do zablokowania opiłków w rowkach gwintownika. Prowadzi to do jego zakleszczenia, a w skrajnych przypadkach do ułamania wewnątrz rury.

Podejmując decyzję o wyposażeniu stanowiska ślusarskiego, należy wyjść poza parametry techniczne deklarowane na opakowaniach sprzętu. Zdecydowanie ważniejsza jest ocena rzeczywistych warunków pracy, w tym powtarzalności zadań i trudności z dostępem do elementów już zamontowanych na rurociągu. Przedsiębiorstwa zajmujące się dystrybucją wyposażenia przemysłowego, takie jak MM-TOOLS ŚPIEWAK SPÓŁKA JAWNA, oferują doradztwo techniczne przy kompletowaniu osprzętu dla specyficznych branż. Właściwa analiza zapotrzebowania zakładu oraz wybór ostrzy dopasowanych do konkretnych gatunków stali eliminuje przestoje produkcyjne i redukuje ilość uszkodzonych elementów złącznych. Prawidłowo sfazowana i oczyszczona krawędź to techniczny fundament szybkiego oraz bezawaryjnego montażu każdego systemu rurowego.